Prawidłowe ujmowanie środków trwałych w księgach rachunkowych

Prawidłowe ujmowanie środków trwałych w księgach rachunkowych
Zgodnie z MSR 16 i Założeniami koncepcyjnymi składnik aktywów w szczególności rzeczowe aktywa trwałe powinny zostać ujęte wówczas, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska przyszłe korzyści ekonomiczne związane ze składnikiem aktywów oraz gdy cenę nabycia lub koszt wytworzenia składnika aktywów przez jednostkę gospodarczą można wycenić w wiarygodny sposób. Oba te warunki muszą być spełnione łącznie. 

Prawidłowe ujmowanie środków trwałych w księgach rachunkowych

Zgodnie z MSR 16 i Założeniami koncepcyjnymi składnik aktywów w szczególności rzeczowe aktywa trwałe powinny zostać ujęte wówczas, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska przyszłe korzyści ekonomiczne związane ze składnikiem aktywów oraz gdy cenę nabycia lub koszt wytworzenia składnika aktywów przez jednostkę gospodarczą można wycenić w wiarygodny sposób. Oba te warunki muszą być spełnione łącznie. 

Na dzień początkowego ujęcia rzeczowe aktywa trwałe wycenia się w cenie nabycia/koszcie wytworzenia w zależności od sposobu pozyskania. W praktyce jednak pojawia się często sporo problemów dotyczących ustalenia tych wartości w sposób prawidłowy. Wątpliwości i rozbieżności dotyczą przede wszystkim następujących kwestii:

  • kosztów finansowania zewnętrznego, w tym odroczonej płatności,
  • wpływu różnic kursowych,
  • rezerw związanych z demontażem i likwidacją,
  • komponentów,
  • części zamiennych.

Aktywa o niskiej jednostkowej wartości (tzw. niskocenne), ale spełniające kryteria wymagane przez UoR dla środków trwałych wg UoR, można, ale nie ma takiego obowiązku, zaliczyć do środków trwałych. O zaliczeniu tych przedmiotów do środków trwałych decyduje kierownik jednostki, umieszczając tę informację w polityce rachunkowości. Jest to o tyle ważne, że niektóre aktywa niskocenne warto objąć kontrolą. Można tak postąpić np. z telefonami komórkowymi, których wartość przeważnie jest niższa niż 3.500 zł, ale należy mieć nad nimi kontrolę, chociażby ze względu na możliwość wymiany aparatów przez operatorów. Jeśli jednak ze względu na niską wartość jednostkową nie nastąpi objęcie np. telefonów komórkowych ewidencją bilansową, to wówczas wydanie ich do używania należy traktować jako zużycie materiałów na potrzeby własne i co za tym idzie – odpisać je w pełnej wartości w cenie nabycia w koszty.

MSR 16 nie przewiduje uproszczeń w ujmowaniu niskocennych składników aktywów trwałych – powinny być one wprowadzone do ewidencji. Można jednak kierować się zarówno w MSR, jak i UoR, zaliczając poszczególne składniki majątku do środków trwałych zasadą istotności (art. 8 ust. 1 UoR) i możliwością stosowania uproszczeń, jeżeli nie wywiera to istotnie negatywnego wpływu na sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki.

Warto zapamiętać:

  • Zgodnie z MSR 16 i Założeniami koncepcyjnymi składnik aktywów w szczególności rzeczowe aktywa trwałe powinny zostać ujęte wówczas, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska przyszłe korzyści ekonomiczne związane ze składnikiem aktywów oraz gdy cenę nabycia lub koszt wytworzenia składnika aktywów przez jednostkę gospodarczą można wycenić w wiarygodny sposób. Oba te warunki muszą być spełnione łącznie.
  • Można kierować się zarówno w MSR, jak i UoR, zaliczając poszczególne składniki majątku do środków trwałych zasadą istotności (art. 8 ust. 1 UoR) i możliwością stosowania uproszczeń, jeżeli nie wywiera to istotnie negatywnego wpływu na sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki.

Odpowiedzi na pytania w jakiej cenie na dzień początkowego ujęcia wycenia się rzeczowe aktywa trwałe oraz jak prawidłowo ewidencjonować środki trwałe znajdziesz w e-kursie Ujmowanie środków trwałych w księgach rachunkowych w praktyce. Rozpocznij szkolenie już dziś. Kliknij tutaj »

Nie ma jeszcze komentarzy do tego dokumentu.
Zaloguj się aby dodać komentarz
wiper-pixel