• Finanse i rachunkowość

Metody amortyzacji środków trwałych w praktyce

Lekcji : 7 Dodano: 07/03/2017

Lekcja 3. Na czym polega metoda liniowa i metoda degresywna

O czym w tej lekcji?        

Po zapoznaniu się z tą lekcją dowiesz się na czym polega amortyzacja środków trwałych metodą liniowa i metodą degresywną. Na końcu lekcji zamieściliśmy tabelę z porównaniem obu tych metod.

 

Metoda liniowa polega na systematycznym rozłożeniu odpisów amortyzacyjnych, na przewidywane lata używania danego składnika trwałego, proporcjonalnie do upływu czasu – w równych ratach. Oznacza to, że każdego roku od wartości początkowej jest odpisywana taka sama kwota amortyzacji, co powoduje obciążenie kosztów jednostki taką samą częścią amortyzowanej wartości środka trwałego. Bieżąca wartość tego zużycia jest określana mianem „stawki amortyzacyjnej”, która w przypadku tej metody jest wartością stałą. Stawki amortyzacyjne są liczone od wartości początkowej środka trwałego za pomocą stóp amortyzacyjnych, które określają w procentach roczne zużycie. Roczna stawka amortyzacyjna jest ustalana jako:

  lub  ;WO= WP-WR,

gdzie:

A – roczna stawka amortyzacyjna,

WP – wartość początkowa środka trwałego,

WO – wartość odtworzeniowa środka trwałego,

WR – wartość rezydualna (końcowa) środka trwałego,

T – oszacowany okres użytkowania w latach.

Ten sam wynik daje także procedura obliczeniowa, która wykorzystuje roczną stawkę amortyzacyjną:

 lub ,

gdzie:

– roczna stopa amortyzacyjna.

Zaletą metody liniowej jest łatwość jej stosowania w praktyce oraz proporcjonalne rozłożenie odpisów amortyzacyjnych w całym okresie użytkowania środków trwałych, co wpływa także równomiernie na wynik i podstawę opodatkowania. Wadą natomiast jest niedostosowywanie się wielkości odpisów amortyzacyjnych do zmieniającej się wydajności oraz wykorzystania środków trwałych w poszczególnych okresach użytkowania.

Z kolei metody degresywne zakładają, że wykorzystanie oraz przydatność środka trwałego maleje w miarę upływu lat jego użytkowania. Jest to jednoznaczne z tym, że stawki amortyzacyjne maleją wraz z upływem czasu eksploatowania. Konsekwencją zastosowania metod degresywnych jest skrócenie okresu amortyzowania środka trwałego oraz zróżnicowanie w czasie obciążeń kosztów bieżącej działalności z tego tytułu. Zatem w pierwszych latach odpisy amortyzacyjne są wyższe niż w końcowym okresie eksploatacji.

W metodach degresywnych amortyzacja jest obliczana:

Ø w pierwszym roku użytkowania – od wartości początkowej,

Ø w latach następnych – od wartości początkowej ustalanej na początek kolejnych lat użytkowania, która pomniejszana jest o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne,

Ø od początku roku, w którym roczna kwota amortyzacji liczona metodą degresywną miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej metodą liniową, amortyzacja obliczana jest według metody liniowej, czyli od wartości początkowej.

Do metod degresywnych zaliczamy:

Ø metodę malejącego salda (geometryczno-degresywna) – najczęściej stosowaną ze względu na jej akceptację w podatkach,

Ø metodę sumy cyfr rocznych (arytmetyczno-degresywna),

Ø metodę logarytmiczno-degresywną.

Zaletą metod degresywnych jest szybka amortyzacja środków trwałych w pierwszych latach ich użytkowania, co wpływa na ograniczenie ich zużycia ekonomicznego. Jeżeli weźmiemy pod uwagę wzrost nakładów odtworzeniowych (np. konserwacje, remonty) oraz spadek odpisów amortyzacyjnych w końcowym okresie użytkowania składnika majątku, metoda degresywna może sprzyjać stabilizacji całkowitych kosztów w okresie ich eksploatacji.

Do minusów tych metod możemy zaliczyć to, że nie redukują do zera wartości środka trwałego. Zwiększone odpisy amortyzacyjne w pierwszych latach używania środka trwałego mogą zostać przekierowane na inne cele niż odtworzeniowe, co może przyczynić się do braku funduszu amortyzacyjnego w późniejszym czasie. Odpisy amortyzacyjne obliczone za pomocą metod degresywnych nierównomiernie wpływają na wynik i podstawę opodatkowania. W praktyce stosowana jest metoda amortyzacji degresywnej tzw. podatkowej, zakładająca, że w sytuacji, gdy odpis wyliczony metodą degresywną będzie niższy niż wyliczony liniowo – dokonujemy odpisu wyliczonego metodą liniową. Dzięki temu skróceniu ulega czas amortyzowania aktywa.

Tabela 4. Porównanie metody liniowej i metod degresywnych

Metoda

Wady

Zalety

Liniowa

niedostosowywanie się wielkości odpisów amortyzacyjnych do zmieniającej się wydajności oraz wykorzystania środków trwałych w poszczególnych okresach użytkowania

łatwość stosowania tej metody w praktyce oraz proporcjonalne rozłożenie odpisów amortyzacyjnych w całym okresie użytkowania środków trwałych, co wpływa także równomiernie na wynik i podstawę opodatkowania

Degresywna

nie redukuje do zera wartości środka trwałego

szybka amortyzacja środków trwałych w pierwszych latach ich użytkowania, co wpływa na ograniczenie ich zużycia ekonomicznego; może sprzyjać stabilizacji całkowitych kosztów w okresie eksploatacji środka trwałego

Z tej lekcji zapamiętaj:

ü Metoda liniowa polega na systematycznym rozłożeniu odpisów amortyzacyjnych, na przewidywane lata używania danego składnika trwałego, proporcjonalnie do upływu czasu – w równych ratach. Oznacza to, że każdego roku od wartości początkowej jest odpisywana taka sama kwota amortyzacji, co powoduje obciążenie kosztów jednostki taką samą częścią amortyzowanej wartości środka trwałego.

 

ü  Metody degresywne zakładają, że wykorzystanie oraz przydatność środka trwałego maleje w miarę upływu lat jego użytkowania. Jest to jednoznaczne z tym, że stawki amortyzacyjne maleją wraz z upływem czasu eksploatowania. Konsekwencją zastosowania metod degresywnych jest skrócenie okresu amortyzowania środka trwałego oraz zróżnicowanie w czasie obciążeń kosztów bieżącej działalności z tego tytułu. Zatem w pierwszych latach odpisy amortyzacyjne są wyższe niż w końcowym okresie eksploatacji.           

ü  Zaletą metody liniowej jest łatwość jej stosowania w praktyce oraz proporcjonalne rozłożenie odpisów amortyzacyjnych w całym okresie użytkowania środków trwałych, co wpływa także równomiernie na wynik i podstawę opodatkowania. Wadą natomiast jest niedostosowywanie się wielkości odpisów amortyzacyjnych do zmieniającej się wydajności oraz wykorzystania środków trwałych w poszczególnych okresach użytkowania.     

ü Zaletą metod degresywnych jest szybka amortyzacja środków trwałych w pierwszych latach ich użytkowania, co wpływa na ograniczenie ich zużycia ekonomicznego. Do minusów tych metod możemy zaliczyć to, że nie redukują do zera wartości środka trwałego.

W następnej lekcji znajdziesz odpowiedź na pytanie jakie są inne metody amortyzacji środków trwałych dla celów (wyłącznie) zarządczych. Zdobądź wiedzę dzięki której prawidłowo wykonasz swoją pracę i zaoszczędzisz nie tylko czas.


Materiały na podobny temat

  • Video
  • eKursy
  • eBooki
  • Prezentacje szkoleniowe
  • VIDEO
  • Analiza i kontrola finansowa
JPK nowe obowiązki w 2018 roku i planowane zmiany

JPK nowe obowiązki w 2018 roku i planowane zmiany

Dodano: 21/02/2018 Autor : Samir Kayyali 01:10:00
  • VIDEO
  • Podatki
Dowiedz się, jak krok po kroku sporządzić CIT-8 za 2017 rok
  • VIDEO
  • Analiza i kontrola finansowa
Sprawozdanie finansowe 2017 – praktyczne wskazówki, jak się przygotować
Zobacz więcej Video

Materiały na podobny temat

  • Video
  • eKursy
  • eBooki
  • Prezentacje szkoleniowe

Materiały na podobny temat

  • Video
  • eKursy
  • eBooki
  • Prezentacje szkoleniowe

Materiały na podobny temat

  • Video
  • eKursy
  • eBooki
  • Prezentacje szkoleniowe
wiper-pixel